Ali İhsan Kamalı
ArtAnkara, Ankara’da sanatı diri tutan, ona yaklaşan, onunla nefes alan insanlar için yine geniş bir kapı araladı. Galerilerle dolu koridorları, ikinci katta yoğunlaşan proje işleri ve genç sanatçıların öne çıkan üretimleriyle, yalnızca bir fuar değil; bugünün sanat nabzını tutan canlı bir karşılaşma alanına dönüştü.
Bugün son gününü yaşayan ArtAnkara, başkentte bir kez daha sanatı gündelik hayatın gürültüsü içinde kaybolmaktan kurtaran buluşmalardan biri olarak öne çıkıyor. Daha kapıdan girerken hissedilen ilk şey şu: Ankara’nın sanata ihtiyacı bitmemiş. Tersine, her yıl biraz daha belirginleşen bir açlıkla büyüyor. Koridorlar galerilerle dolu.
Her adımda başka bir renk, başka bir yüz, başka bir dünya çıkıyor insanın karşısına. Kimi stantlarda yerleşik bir estetik tavır, kimi köşelerde daha cesur, daha arayış içindeki işler var. Özellikle ikinci katta karşımıza çıkan proje ağırlıklı üretimler, bu buluşmanın yalnızca gösteren değil, düşündüren bir yanı da olduğunu hatırlatıyor.
ArtAnkara’nın asıl kıymeti biraz da burada başlıyor: yalnızca bilinen isimleri bir araya getirmesinde değil, henüz yolun başındaki sanatçılara da alan açmasında. Ankara gibi sanatı sürekli ayakta tutmak zorunda olan bir şehirde, böylesi buluşmalar takvimde yer alan sıradan kültür etkinlikleri değil; doğrudan doğruya bir nefes aralığı. Bir resmin önünde uzayan bakışlar, tanıdık bir ismin karşısında duran sessiz düşünce, ilk kez görülen bir işin bıraktığı o küçük sarsıntı… bütün bunlar, bu fuarın gerçek canlılığını kuruyor.
Ben bu yazıda özellikle genç sanatçılara eğilmek istedim. Çünkü gelecek çoğu zaman büyük isimlerin gölgesinde değil, ilk kez karşımıza çıkan o taze bakışta beliriyor. Bu yıl o bakışlardan biri, upArt Galeri ile fuarda yer alan Yaren Manas’ta karşıma çıktı. Çanakkale merkezli çalışan sanatçı, neo-kübist ve figüratif dışavurumcu yaklaşımı bir araya getiren çizgisiyle dikkat çekiyor. Onun resminde figür yalnızca görünen bir beden değil; parçalanan, değişen, yeniden kurulan bir iç dünya gibi duruyor. Renkle biçim arasında kurduğu gerilim, genç bir sanatçının yalnızca kendi dilini aramadığını, onu kurmak için ısrar ettiğini de gösteriyor. Yaren Manas’ın işleri, izleyiciyi şöyle bir bakıp geçmeye değil, biraz daha oyalanmaya, yüzeye yeniden dönmeye çağırıyor.
Kaynak:
Tarih:29/03/2026
22:35
